ÖZGÜR ÖZEL – ÜMİT ÖZLALE VE DAĞ BİR KEZ DAHA FARE DOĞURDU!
Ümit Özlalé’nin fon dosyasında yine büyük beklenti, yine cevapsız sorular! Eski ilişkiler, farklı tarihlerdeki işlemler ve siyasi bağlantılar sıralanıyor; ancak asıl mesele hâlâ ortada: Bunların fon soruşturmasıyla somut ve kanıtlanabilir bağı nerede?
Türkiye’deki fon soruşturması, yüz binlerce yatırımcının parasını ve sermaye piyasalarına duyulan güveni ilgilendiren son derece ciddi bir mesele. Böylesine büyük bir dosyada kamuoyunun beklentisi de doğal olarak yüksek. İnsanlar, kimlerin hangi işlemleri yaptığını, paranın nereden gelip nereye gittiğini, denetim mekanizmalarının nasıl çalıştığını ve varsa usulsüzlüklerin sorumlularını öğrenmek istiyor.
Ancak Yeni Parti İzmir Milletvekili Ümit Özlale’nin kamuoyuna açıkladığı dosyalarda dikkat çeken bir sorun var: Büyük başlıklar, dikkat çekici isimler ve yüksek tutarlı finansal işlemler peş peşe sıralanıyor; fakat bu bilgilerin fon soruşturmasının merkezindeki usulsüzlüklerle nasıl birleştiği her defasında aynı açıklıkta ortaya konulamıyor.
Son olarak Karar gazetesinde yayımlanan ve AK Partili bir milletvekilinin eşinin dosyası olarak sunulan haber de bu tartışmayı yeniden gündeme taşıdı.
MİLYARLAR, HİSSELER, FONLAR… PEKİ SOMUT BAĞ NEREDE?
Haberde Pasifik Holding, Pasifik Eurasia ve Pusula Portföy tarafından yönetilen PHB fonu arasındaki işlemler gündeme getiriliyor.
Aktarılan bilgilere göre 29 Nisan 2026'da Pasifik Eurasia hisselerinin fona devredilmesi, 5 Mayıs'ta fon payı ihracı ve 38 milyar lirayı aşan teminat işlemleri dosyanın önemli başlıklarını oluşturuyor.
Bunlar elbette incelenmeye değer finansal işlemler. Ancak bir işlemin yüksek tutarlı olması, tek başına suç işlendiğini veya fon soruşturmasındaki usulsüzlüklerle bağlantılı olduğunu göstermez.
Asıl sorular şunlar:
Hisse devrinin ekonomik gerekçesi neydi? Fon paylarının fiyatlandırması hangi değerleme esaslarına göre yapıldı? Teminat işlemlerinin niteliği neydi? Bu işlemler sonucunda kim, hangi ekonomik faydayı elde etti? Ve en önemlisi, bütün bunların soruşturulan fon işlemleriyle doğrudan bağlantısını ortaya koyan hangi belge mevcut?
Bu soruların yanıtları ortaya konulmadan milyarlarca liralık rakamları yan yana getirmek, kamuoyuna güçlü bir dosya sunulduğu izlenimi yaratabilir. Fakat izlenim, kanıt değildir.
ESKİ İLİŞKİLERLE YENİ SORUŞTURMA ARASINDAKİ MESAFE
Dosyada geçmiş yıllara uzanan ticari ilişkiler de bulunuyor. Öte yandan haberde Nisan ve Mayıs 2026 tarihli işlemler de aktarılıyor. Dolayısıyla bütün işlemleri eski ve aynı döneme aitmiş gibi nitelemek doğru olmaz.
Ancak burada asıl mesele tarihlerden ibaret değil. Bir şirketin geçmiş ortaklık yapısı, bir kişinin başka bir şirketle ticari ilişkisi veya bir fonun belirli bir tarihte gerçekleştirdiği işlem, kendiliğinden bugünkü soruşturmanın parçası hâline gelmez.
Bu bağlantının kurulabilmesi için para hareketlerinin, işlem talimatlarının, hesap ilişkilerinin ve elde edilen ekonomik faydanın belgelerle ortaya konulması gerekir.
Kamuoyunun beklediği de tam olarak budur.
Yoksa geçmişten bugüne uzanan isimleri, şirketleri ve finansal rakamları bir araya getirerek büyük bir şüphe atmosferi oluşturmak, soruşturmanın aydınlatılmasıyla aynı şey değildir.
SİYASİ AKRABALIK HABERİN BAŞLIĞINI BÜYÜTÜYOR, AMA KANITIN YERİNİ TUTMUYOR
Haberde AK Parti Ankara Milletvekili Asuman Erdoğan'ın eşi Fatih Erdoğan'ın Pasifik Grubu ile bağlantısı da öne çıkarılıyor.
Siyasi nüfuz, kamu projeleri ve büyük ölçekli ticari ilişkiler elbette denetlenmesi gereken konular. Kamu görevi üstlenen kişilerin yakınlarının ekonomik faaliyetleri de gerektiğinde şeffaflık ve çıkar çatışması açısından incelenebilir.
Fakat burada çok önemli bir ayrım var: Bir kişinin bir siyasetçinin eşi olması, o kişinin gerçekleştirdiği her ticari işlemi hukuka aykırı hâle getirmez. Aynı şekilde siyasi akrabalık, fon soruşturmasında suç işlendiğinin kanıtı olarak da kullanılamaz.
Gazetecilik açısından önemli olan, siyasi bağlantıyı manşete taşımak değil, bu bağlantının herhangi bir işlemde hukuka aykırı bir avantaj veya müdahale oluşturup oluşturmadığını belgelemektir.
ÖZLALE'NİN SORULARI VAR, AMA KAMUOYU CEVAP VE BELGE BEKLİYOR
Özlale'nin SPK ve diğer yetkili kurumlara yönelttiği soruların araştırılması elbette önem taşıyor. Sermaye piyasalarında şeffaflık ve hesap verebilirlik, siyasi tartışmaların üzerinde tutulması gereken temel ilkeler.
Ancak muhalefet milletvekilinin görevi yalnızca soru sormak değil, kamuoyuna sunduğu iddiaların hangi somut belgelere dayandığını ve bu belgelerin neyi kanıtladığını da açıkça ortaya koymaktır.
Bir dosyada şirket isimleri, ortaklık kayıtları, hisse devirleri ve milyarlarca liralık işlem tutarları bulunabilir. Fakat bunların fon soruşturmasının konusu olan manipülatif işlemlerle ilişkisi kurulmamışsa, kamuoyuna sunulan şey henüz tamamlanmış bir soruşturma dosyası değildir.
Yetkili kurumların görevi de siyasi açıklamalara göre değil, belgeler ve deliller üzerinden inceleme yapmaktır.
FON MAĞDURLARININ BEKLEDİĞİ ŞEY SİYASİ GÖSTERİ DEĞİL, GERÇEĞİN ORTAYA ÇIKMASI
Unutulmamalı ki bu soruşturmanın merkezinde yüz binlerce yatırımcının mağduriyeti ve sermaye piyasalarına duyulan güvenin yeniden tesis edilmesi var.
Mağdurların beklediği, her gün yeni bir siyasi isim veya şirketin manşete taşınması değil. Paralarının nasıl kaybolduğunu, hangi işlemlerle zarar doğduğunu, kimlerin sorumluluğu bulunduğunu ve kayıplarının nasıl karşılanacağını öğrenmek istiyorlar.
Bu nedenle her yeni açıklama, önceki açıklamalardan daha güçlü belge ve daha açık bağlantılar ortaya koymak zorunda.
Aksi takdirde büyük rakamlar ve çarpıcı isimler bir süre gündem oluşturur; fakat soruşturmanın aydınlatılmasına gerçek anlamda katkı sağlamaz.
BİR KEZ DAHA DAĞ FARE DOĞURDU!
Ümit Özlale'nin açıkladığı her dosyanın önemsiz olduğunu söylemek doğru değil. Kamuoyuna taşınan iddiaların yetkili kurumlarca incelenmesi gerekir. Ancak iddiaların araştırılmaya değer olması, onların doğrulandığı anlamına da gelmez.
Son dosyada da geçmişe uzanan ticari ilişkilerle 2026 tarihli finansal işlemler aynı çerçevede anlatılıyor. Ne var ki bu işlemlerin fon soruşturmasının merkezindeki usulsüzlüklerle doğrudan ve kanıtlanabilir ilişkisi henüz kamuoyuna açık biçimde ortaya konulmuş değil.
İşte eleştirinin düğümlendiği nokta burası.
Her defasında büyük bir açıklama beklentisi yaratılıyor. Yeni isimler, yeni şirketler, yeni milyarlar gündeme getiriliyor. Fakat kamuoyunun asıl beklediği sorunun cevabı yine eksik kalıyor:
Bu işlemlerle fon soruşturmasındaki suç iddiaları arasındaki somut bağlantı tam olarak nedir?
Bu bağlantı belgeleriyle ortaya konulmadığı sürece, büyük başlıkların altında küçük bir sonuçla karşılaşmak kaçınılmaz.
Ve insan ister istemez aynı sözü bir kez daha hatırlıyor:
Dağ yine doğurdu, ama ortaya çıkan fare oldu!