KIRK YILLIK ESKİ OLUR MU YENİ

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İyice alışılmış, yerleşmiş, değişmesi beklenmeyen ve hatta isimleri anılmaktan, ağızlarda çiğnenmiş olmaktan yana pörsümüş olanların ‘’ yeni ‘’ ambalajıyla piyasaya sürülüyor olmaları toplum aklıyla direk, dolaysız, duraksız bir dalga geçiştir.
Yeniden Refah!
Yeni Yol!
Yeni Parti!
Bakın hepsine tek tek, yeni namına ne göreceksiniz? Yüzleri, dilleri ve söylemlerine varıncaya kadar öylesine eskiler ki artık görmekten yana gözlerimiz, dinlemekten yana kulaklarımız ve söylediklerini bir tekine dahi inanmaktan yana kalplerimiz ne kadar yılgın ve ne kadar yorgun…

Türk siyasetinin çeyrek asrını bu tiplerin işgal ettiğini ve hal böyle olunca bırakın söyledikleri, söylemediklerini bile ezberlediğimiz kişilerin yeni denilerek umut pazarına sürülüyor olmaları, aslında nasıl bir komedi ve projenin içerisinde olduğumuzu göstermesi bakımından ibret vericidir.

Berrak bir zihnin karşısında bütün kirleri apaçık olacaklara inanmak ve güvenmek, saat kadranında paha biçilmez zamanlara ihanet etmek değilse nedir?

Kramplar, mide ve beyin krampları geçirdiğim bu kişiler ve etrafında ki A takımı diye yutturulan pörsümüşler; yeni diye lanse ettikleri kokuşmuş siyaset anlayışları ve proje diye satmaya çalıştıkları köhnemiş ve gıcırdayıp durarak kulak konforumuza taciz atışları yapanların, halkın değil, başkalarının ekmeğine gelecek ve istikbaline yağ sürdüklerini göremiyor olmak, ne büyük körlük!

Kenef ve necis kokuların ve provası çok önceden yapılmış kadük projelerin ve eskimiş yüzlerin belirleyici ve besleyici olacaklarına umut bağlamak akla, tecrübeye ve dahi siyasetin kendisine madik atmak değilse nedir?

Kapitalizmin Tanrı ve değerlere bu mantık üzerinden saldırdığını görememek, aynı delikten sayısız kez ısırılmak, aynı mantık, yol ve yöntem üzerinden defalarca aldatılmak, kandırılmak ve istismar edilmiş olmak, aklen maluliyetin bariz göstergesi değilse nedir?

Bütün bu ‘’ yeni ‘’ diye pazarlananları kim ve neye göre tercih edeceğiz ve bu tercihte ki ölçütümüz ne? Sorusu ciddi bir önem arz ediyorken, bir kez daha son sürat ve kurtuluşu imkânsız bir şekilde beton duvara vuracak olacağımız gerçeğine sırt dönülüyor oluşun, psikiyatri de tanımı nedir?

Feyk kişilerin, feyk partilerin, feyk iddiaların, feyk muhalefetin umut ve ışık olacağını zannetmek, feyk bir toplumun varlığını acı şekilde işaret etmiyor mu?

Sınırsız bir can sıkıntısı, sınırsız bir rahatsızlık, sınırsız bir itiraz sarıyorken ruhum ve bedenimi ve aynı zamanda tüm bu sınırsızlığın ciddi bir kesimin idrakini teğet bile geçmiyorsa, insanlaşamayıp yarı yolda bir kez daha kalınacağını açık etmiyor mu?

Tüm bu aktörleri ve bunlara umut ve bel bağlayanları öfkeyle değil, gülerek öldürüyorum artık.

Ey ruhu, düşü, aklı ve zekâsı fakir olanlar!

Eminim sizlerle dinimiz, inancımız, imanımız ve elbette tapındığımız haylice farklı. Elbette elimin tersiyle itiyorum feyk dininiz ve tanrılarınızı. Yaşanmış onca ahmaklıkların hiç birisinden yana heybesine hiçbir şey koyamamışların ölü doğum yapacaklarına üzülmeyi de bıraktım çoktandır.
İşlenmemiş, bakir beyinler, topraklar ve yürekler arıyorum. Az olsun ama ahmaklıktan uzak olsunlar…